Normy żywienia dla populacji Polski
Rola i znaczenie norm żywienia Normy żywienia zajmują szczególną pozycję w nauce o żywieniu człowieka. Stanowią punkt wyjścia do dalszych badań, mają też szerokie zastosowanie w praktyce. Normy określają, jakie ilości energii i składników odżywczych są niezbędne do zaspokojenia potrzeb żywieniowych praktycznie wszystkich zdrowych osób w danej populacji. Spożycie zgodne z wartościami określonymi w normach ma zapobiegać chorobom wynikającym z niedoboru energii i składników odżywczych, a także szkodliwym skutkom ich nadmiernej podaży (1, 2). Normy znajdują zastosowanie w wielu dziedzinach związanych z żywnością i żywieniem, w tym przede wszystkim przy (1, 2, 3): – planowaniu spożycia dla osób indywidualnych i różnych grup, – ocenie spożycia żywności w całej populacji, a także przez osoby indywidualne i różne grupy, – opracowywaniu zaleceń żywieniowych (Food Based Dietary Guidelines), – planowaniu i monitorowaniu podaży żywności w skali kraju, – ocenie jakości żywieniowej produktów spożywczych, – opracowywaniu nowych produktów spożywczych, w tym produktów wzbogaconych, – reformulacji składu produktów spożywczych, – ustalaniu standardów dotyczących znakowania żywności, – opracowywaniu programów edukacji żywieniowej i planowaniu działań na rzecz poprawy żywienia. Normy stanowią podstawowe narzędzie pracy dietetyków, którzy korzystają z nich, oceniając sposób żywienia pacjentów, a także układając dla nich zalecane diety. Często korzystają z norm również lekarze, pielęgniarki czy położne. W ośrodkach naukowych prowadzących badania dotyczące żywienia wybranych populacji, normy są niezbędne do interpretacji wyników tych badań. Eksperci, opracowując zalecenia żywieniowe dla różnych grup ludności, bazują na wiedzy dotyczącej zapotrzebowania na energię i składniki odżywcze. Znajomość norm żywienia jest bardzo ważna przy prowadzeniu działań edukacyjnych związanych z upowszechnianiem zasad prawidłowego żywienia.
